Rękojmia znajduje zastosowanie nie tylko w przypadku sprzedaży rzeczy nowej, ale także rzeczy używanej.

Pytanie jednak, kiedy rzecz używana posiada wadę fizyczną. Przecież każda rzecz z upływem czasu ulega zużyciu i dochodzi do zmniejszenia jej wartości. Ta okoliczność nie pozostaje bez znaczenia przy ocenie wadliwości.

Przykładowo, oczywistym jest, że po pewnym czasie prawidłowego używania samochodu zużywają się w nim klocki i tarcze hamulcowe, filtry, płyny eksploatacyjne, opony, rozrząd, czy akumulator. Jeżeli więc kupujemy używany pojazd nie możemy oczekiwać, iż elementy te będą w takim stanie, jak przy zakupie auta nowego. Nawet najbardziej prawidłowa eksploatacja pojazdu powoduje zmniejszenie jego wartości lub użyteczności. Uznaje się, iż sprzedawca nie odpowiada za wady fizyczne rzeczy sprzedanej, jeżeli zmniejszenie wartości lub użyteczności rzeczy jest normalnym następstwem jej prawidłowego używania (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 1977 r., III CZP 11/77). Oczywiście stwierdzenie, czy ujawniona wada jest normalnym następstwem prawidłowego używania rzeczy będzie zazwyczaj wymagała wiedzy specjalnej, a więc skorzystania na etapie postępowania sądowego z opinii biegłego.

Z drugiej jednak strony obowiązkiem sprzedawcy jest wydanie rzeczy nadającej się do użytku.

Jeżeli więc wydane urządzenie nie jest zdolne do podjęcia pracy zgodnie z przeznaczeniem, to okoliczność, iż ujawnione usterki wynikały z naturalnego zużycia rzeczy nie może zmienić tej oceny. Nie ma wpływu na powyższą ocenę to, że ujawnione wady są usuwalne i nadają się do naprawy (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 3 lipca 2008 r., V ACa 239/08).

Racjonalne wydaje się więc poinformowanie kupującego o ewentualnych usterkach najpóźniej w chwili zawierania umowy. Sprzedawca jest bowiem zwolniony od odpowiedzialności z tytułu rękojmi, jeżeli kupujący wiedział o wadzie w chwili zawarcia umowy (art. 557 § 1 kodeksu cywilnego).